Nieuwtjes boek

18/4

CITAAT uit het hoofdstuk ‘Reflectie van ons verleden’ in mijn boek:

Vele mensen zullen zich herkennen in ons verhaal, ongeacht de opgelopen pijnen.
Dat ik ons en mijn verhaal vertel, doe ik niet zomaar. Dit is voor mij de best mogelijke manier om veel informatie te kunnen geven maar wat je in je eigen tempo kunt lezen. Informatie die laat zien hoe allesbepalend een onverwerkte emotionele erfenis en andere opgelopen pijnen kunnen zijn in je leven, maar ook dat heling en het volgen van je hart, daar waar jouw ziel zich bevindt, telkens weer mogelijk is en ongeacht jouw omstandigheden!

Ik ken de pijn van verlies, een gebroken hart, zelf afwijzen, eenzaamheid, opoffering, alles achterlaten, opnieuw beginnen, depressief zijn, enzovoorts, maar ik weet ook dat deze pijnen me zouden verwoesten als ik ze niet zou gaan helen.
Ik wist dat alleen ík mijn leven kon veranderen en elke keer wanneer een (oude) pijn zich aandiende. Of er in blijven hangen en dus blijvend lijden of er iets aan doen. Ik koos voor het laatste. Jij ook?

Met de praktische handvatten die ik aan het einde van dit boek geef, kun je stappen gaan zetten jezelf te bevrijden van hetgeen je belemmert in jouw leven en middels jouw eigen inzichten!

16/4

Inspirerend berichtje van mijn moeder

van zo’n vijftien jaar geleden en wat nu op mijn bureau ligt, terwijl ik de laatste twee hoofdstukken van mijn boek schrijf….

In gedachten bij je…

5/4

Goed nieuws!

The Dutch & Famous gaat investeren in de publicatie van mijn boek “Alles begint met de emotionele erfenis van onze (voor)ouders”.
Fantastisch nieuws. Meer publicatie-informatie volgt…

The Dutch & Famous:
“Teambuilding met film – een lipdub vrijgezellenfeest, lipdub bruiloft – of een heuse filmervaring”
https://www.thedutchandfamous.nl/  

2/4

Begin van erkenning voor mijn moeder – “Voor jou mam!”

Onderstaande tekst is geplaatst op twee plekken op de website van Stichting Werkgroep Herkenning, bij persoonlijke verhalen en laatste nieuws.

(Het gedicht lees je door op onderstaande blauwe link te klikken)

Voor mijn prachtige, dappere dochters

In oktober 2018 las Monique van de Laar voor het eerst onderstaand gedicht, wat haar moeder voor haar en haar zus had geschreven in haar dagboek in 2005.

Dit gedicht heeft ze nooit met haar dochters gedeeld.

Monique heeft dit gedicht voor het eerst voorgedragen op de donateursdag van de Stichting Werkgroep Herkenning d.d. 30 maart 2019.
De aanwezigen werden geraakt door dit ontroerende gedicht.

Monique wilde hiermee haar moeder alvast een stukje erkenning en een stem geven. Haar moeder is in haar hoofd nooit vrij geweest….

Binnenkort is dit gedicht ook beschikbaar in een Engelstalige versie.

Overname met bronvermelding is toegestaan.

De ouders van Monique zijn beiden kinderen van ‘foute’ ouders in de WOII.
U kunt meer lezen op haar persoonlijke website:  www.moniquevandelaar.nl

Dutch:
https://www.werkgroepherkenning.nl/voor-mijn-prachtige-dappere-dochters/

English:
https://www.werkgroepherkenning.nl/wp-content/uploads/2019/04/Mom-poem-English-v3.pdf

25/3

Bij ‘Weetjes achtergrond boek’ heb ik alvast wat over de geschiedenis & achtergrond van mijn familie uitgelegd; waarom zes personen als ‘fout’ werden betiteld en in kampen werden geplaatst na de bevrijding in 1945.

18/3/19

(Voor mij) Heel ontroerend. Een met de hand geschreven brief uit begin 1946 van mijn opa (vader van vader) in kamp Amersfoort, waarin hij zijn onschuld heeft beschreven en om zijn vrijlating vraagt! Het mocht niet baten. Opa kreeg valse beloftes en er waren valse beschuldigingen. Hij werd pas op 15/3/1948 vrijgelaten, na twee jaar & 10 maanden gevangenschap en in vier kampen te hebben gezeten!
In mijn boek plaats ik meer documenten uit de WOII en een aantal foto’s.

Handgeschreven brief, Deel I van mijn opa in kamp Amersfoort begin 1946
Handgeschreven brief Deel II van mijn opa in kamp Amersfoort begin 1946

11/3/19

Mij is gevraagd of ik mams gedicht wil voordragen op de komende contactmiddag van Stichting Werkgroep Herkenning (www.werkgroepherkenning.nl) op 30 maart as. Deze dag zal in het teken staan van 75 jaar vrijheid!
Dit gedicht (zie onderstaand), wat ook in mijn boek staat, las ik pas ná mams overlijden, in één van haar dagboeken en 13 jaar na dato (sep 2018). Het is gericht aan mijn zus en mij.
Ik vind het een eer dit te mogen doen en hoop hiermee mijn moeder alvast een stukje erkenning en een stem te geven! Zij is in haar hoofd nooit vrij geweest….

9/3/19

Voorwoord uit mijn boek “Alles begint met de emotionele erfenis van onze (voor)ouders”

Voorwoord Mo (Monique)

Jarenlang liep ik rond met het idee om een boek te schrijven over de informatie die ik in 2002 ontving, naar aanleiding van gesprekken met mijn ouders en mijn zus over hun verleden. Op mijn 37e kreeg ik namelijk voor het eerst alle oorlogs- familiegeheimen te horen, die vrij heftig zijn. Zowel mijn moeder als vader zijn kinderen van ‘foute ouders’ in WOII.
Vele trauma’s hebben mijn beide ouders, maar ook mijn beide opa’s én oma’s opgelopen, vooral na de WOII. Meteen na de Bevrijdingsdag in 1945, brak voor hen de hel uit! Mijn moeder kwam met haar zusje en moeder in Nederlandse kampen terecht! Mijn moeders vader ging de gevangenis in. Mijn vaders vader en diens zus werden ook in Nederlandse kampen geplaatst.
Allemaal onder erbarmelijke omstandigheden en vaak enkele jaren.
Ze hebben alle kampen overleefd, maar kwamen er behoorlijk gehavend uit. Dit alles had uiteraard een behoorlijke negatieve impact op mijn grootouders en ouders. Helaas waren dit de taboe-doelgroepen en er werd niet over gesproken.
Hoe frappant dat mijn vader en moeder elkaar leerden kennen en een leven gingen delen. Mijn zus en ik hebben een dubbel zware emotionele erfenis.
In Deel II, de hoofdstukken waarin ik over het verleden van mijn moeder en vader schrijf in hun eigen woorden, lees je meer over hun handelingen en die van hun ouders tijdens de WOII. Over hun misstappen maar ook hun onschuld. De vernederingen en mishandelingen die mijn (groot)ouders hebben ondergaan, met alle gevolgen van dien voor de generaties hierna; de emotionele erfenis!

In de jaren na mijn gesprekken met mijn ouders in 2002, vielen voor mij veel dingen op hun plek, en ging ik meer begrijpen waarom ik mij met tijden zo intens depressief kon voelen en (bijna) niets kon herinneren van mijn eerste 15 levensjaren, maar sowieso niet veel herinneringen heb tot mijn 35e. Zo kreeg ik mettertijd steeds meer het besef en de ervaring, dat ik onverwerkte trauma’s en pijnen van mijn beide ouders had geërfd, en (deels) rondliep met overtuigingen en pijnen die niet van mij waren; de emotionele erfenis.
Deze onverwerkte trauma’s en pijnen hielden mij al jarenlang in hun greep; het voelde alsof er continue een donkere wolk boven mijn hoofd hing. Deze donkere wolk voelde ik al sinds mijn kinderjaren. Om hiermee om te kunnen gaan, leerde ik als kind te leven vanuit mijn hoofd, mijn overlevingsmechanisme wat ik sowieso tot mijn 35e jaar gebruikte, en had mij grotendeels afgesloten voor mijn emoties en pijnen, dat waren er te veel!

Door Reiki en mijn vierjarige opleiding tot psychosociaal therapeut (2000-2004), werd mijn beerput opengebroken en begon mijn helingsreis. Ook kwam ik in contact met mijn ziele-opdracht: eerst mijzelf helen en daarna ‘mensen helpen zichzelf te helpen in hun persoonlijke ontwikkeling’. Het werd een boeiende maar zware reis.
Toen ik in 2002 de gesprekken met mijn ouders voerde over hun oorlogsverleden, wist en voelde ik diep van binnen, dat ik hier een boek over wilde schrijven.
Ik was er alleen nog niet klaar voor, zat nog teveel in overleven in plaats van leven, en was nog helende van mijn eigen emotionele erfenis en opgelopen (kind)pijnen. Ook had ik nog niet de juiste handvatten en ‘moest’ ik nog veel leren en gaan ervaren.
Zo ben ik door hele zware beproevingen gegaan en heb een paar keer bijna alles verloren om daarna weer opnieuw te beginnen.

Tijdens mijn opleiding tot psychosociaal therapeut werden meerdere methodieken aangeleerd, waarvan ik er drie uitkoos die mij zeer aanspraken; innerlijk kind – deelpersonen – tekeninganalyse. Ik wist intuïtief dat ik deze wilde gaan gebruiken in het begeleiden van mensen in hun persoonlijke ontwikkeling. Zo ging ik mij hier meer in verdiepen, paste het een en ander aan, en vooral over het innerlijk kind liet ik mij ook inspireren door andere boeken. Ik ontwikkelde en vond mijn eigen manier om met deze drie methodieken te gaan werken.
Gaandeweg leerde ik hiermee ook de onverwerkte trauma’s en pijnen uit mijn emotionele erfenis te verwerken en heb ik inmiddels verschillende angsten, langdurige depressies en (kind)pijnen overwonnen. Mijn geloof en Reiki hielden mij overeind en alert. Alert op het allerbelangrijkste: ik kon mijzelf telkens weer helpen en helen met mijn eigen werkwijze, die ik door de jaren heen, en júist door mijn zware beproevingen verder ben gaan uitwerken, toetsen en vormgeven. Daarom geloof ik ook dat deze zware beproevingen voor mij nodig waren; niets bleek onmogelijk in sommige schijnbare uitzichtloze situaties. Ik geloof absoluut in het zelfhelend vermogen van de mens, zo ook in de mijne!
En dit kon en kan ik dus ook overbrengen aan anderen, door het eerst zelf te hebben ervaren.
Mijn werkwijze bleek succesvol te zijn. In de eerste jaren begeleidde ik mensen vooral 1 op 1 en later ook in groepen. Tientallen mensen hebben inmiddels een psychosociale training bij mij gevolgd, man en vrouw, uit verschillende culturen en met verschillende achtergronden. Vele mensen zijn van ‘niets’ naar ‘iets’ gegaan en zelfs jaren na dato ontvang ik nog bedankberichtjes van mensen. Zo vind ik het mooiste compliment wat ik vaak te horen kreeg, dat mensen wensten eerder van mijn werkwijze te hebben geweten, omdat ze in andere hulpverleningstrajecten niet echt vooruit kwamen of weer een onverklaarbare flinke terugval kregen. Feedback van een aantal deelnemers van mijn psychosociale training vind je op mijn website www.identiti.me
Toen ik in Zuid-Afrika woonde en werkte, heb ik ook social workers (maatschappelijk werkers) in het Engels getraind met mijn werkwijze in de drie methodieken. Dit was een deel van een droom die uitkwam, juist omdat er in Zuid-Afrika een schreeuw naar psychosociale hulp is. Zij waren naar mijn weten de eerste professionals die deze methodieken leerden.
In 2013 heb ik ook drie schema’s ontwikkeld die van het geheel aan jouw antwoorden naar aanleiding van mijn opdrachten, middels de essentie overzichtelijker worden gemaakt. Zo kun je in één oogopslag zien waar je eventueel vastloopt en wat je zou kunnen doen. Deze schema’s krijg je van mij cadeau en vind je ‘los’ vooraan in dit boek.
Zodra ik merk dat een litteken bij mij richting open wond gaat, maak ik meteen weer gebruik van mijn schema’s. Ik ben immers mens, en blijf leren. Deze schema’s kun je voor de rest van je leven gebruiken, en eventueel aanvullen indien nodig.
Inmiddels leef ik al jaren vanuit mijn hart, in plaats van (voornamelijk) vanuit mijn hoofd, en iedere dag stel ik mijzelf de vraag: “Wat zegt mijn hart?” – en probeer hier dan naar te leven!
Open wonden heb ik niet meer, wel veel littekens. Het is mijn verantwoordelijkheid deze te blijven verzorgen zodat ze geen open wond meer worden, en om mijn grenzen goed in de gaten te blijven houden.  Dit doe ik naast dagelijkse zelfreflectie, door inzichten op te schrijven in een dagboek.
Het was vooral mijn moeder die mij vele jaren geleden al stimuleerde om alles van mij af te gaan schrijven en inmiddels heb ik zeker zestig dagboeken geschreven. Hierin schreef ik al mijn dagelijkse ervaringen en inzichten. Dit hielp mij ook enorm om met mijn pijnen om te gaan, en was een deel verwerking. Vooral het teruglezen vond ik fijn. Zo kon ik zien of ik wel of niet innerlijk gegroeid was, welke gedragingen zich bleven herhalen en hoe ik mijn eigen geluk én ongeluk aantrok. Ik kwam steeds meer in contact met mijn hart en ziel, immers ik opende mijzelf en mijn gevoel kwam volop naar boven. Schrijven doe ik nog steeds, ik móet schrijven, en heb altijd een kladblokje bij me. Het is zo helend en verhelderend voor een hooggevoelig persoon als ik.
De meeste dagboeken heb ik inmiddels verbrand; het was klaar, ik had ze niet meer nodig en de pijnen die ik hierin had geschreven, verwerkt. Echt een aanrader, schrijven, en werkt ook heel therapeutisch. Zo is ook het schrijven van dit boek voor mij therapeutisch. De inzichten vloeien nog rijkelijk en mijn hart is geheel open. Een fantastisch gevoel. Het werkt voor mij en dat is ook mijn wens voor jou; jou inspireren en motiveren middels onze waargebeurde verhalen en de handvatten, om ook naar binnen te keren, op zoek naar jouw emotionele erfenis en andere pijnen, om deze en de gevolgen daarvan te transformeren, en zodoende te gaan leven vanuit jouw eigen identiteit. Te gaan staan voor wie JIJ bent!!

Vooral mijn moeder stond faliekant achter mij toen ik vertelde dit boek te willen schrijven. Dit was ook één van mijn beloftes op haar sterfbed in januari 2017. Mijn moeder begreep mijn missie volkomen!
Pas nadat mijn moeder was overleden, kreeg ik haar dagboeken in handen. Deze ben ik gaan lezen nadat ik terugkwam uit Zuid-Afrika in september 2018. Ik vond het indrukwekkend, ontroerend en het kwam op het juiste moment; ik kon nog meer dingen gaan plaatsen, las hierin ontroerende gedichten aan mijn zus en mij die ze nooit had gedeeld, en het was alsof ze energetisch dicht bij me was en signalen gaf. Ik besloot gebruik te maken van de bezinningsperiode die ik mijzelf wilde geven, toen ik weer in Nederland kwam, en alvorens mijn trainingen weer op te pakken. Ik voelde zo duidelijk dat de tijd nu rijp was om mijn boek te gaan schrijven, 17 jaar later. De juiste titel had ik al, die kreeg ik door van mijn ziel.
Eindelijk kon ik alle informatie, die ik had geschreven in mijn groeiboek in 2002 over het verleden van mijn ouderlijk gezin, en welke ik altijd en overal, ook in Zuid-Afrika, een prominente plek had gegeven, gaan vertellen in dit boek. Delen uit mijn moeders dagboek vind je hier ook in terug.

Mijn grootste inspiratiebron is immer God, in samenspraak met mijn ziel en daar put ik dagelijks uit. Daarnaast geef ik mijzelf met regelmaat Reiki en hou zo mijn levensenergie op peil.

En zo wens ik met dit boek ook een stem en een stuk erkenning te mogen geven aan mijn ouders, en aan mijn kinderen. Ook zij zullen waarschijnlijk op een dag bij mij komen met (meer) vragen over hún emotionele erfenis, en dan zal ik er voor ze zijn!

  • Vanwege de geschiedenis van mijn ouders, heb ik mij eind 2018 als donateur aangemeld bij de Stichting Werkgroep Herkenning (www.werkgroepherkenning.nl).
    Zij hebben mij toestemming gegeven enkele passages van hun website te delen in mijn boek, met bronvermelding.
    Vanwege hun mooie werk en als stukje eerbetoon aan mijn ouders, gaat van elk verkocht boek € 1 naar deze Stichting!

Hartegroet Mo


22/2/19
Nu bezig met het laatste deel van mijn boek !!!

Hoe meer ik schrijf, hoe meer ik

H Herken
E Erken
E Ervaar
L Loslaat

Hartegroetjes Mo